Het einde van ... Theater Tinnenpot

Foto: Lars Duchateau

Half maart kwam er een abrupt einde aan de samenwerking tussen Tinnenpot en Compagnie couRage. Omwille van financiële redenen werd de stekker uitgetrokken van een mooi artistiek verhaal dat gegroeid was tussen twee artistieke leiders die elkaar vonden in een visie op theater en diens verbinding met een publiek. Bert Verschraegen bracht een nieuwe wind in Tinnenpot; het Gentse publiek ontdekte opnieuw deze prachtige culturele parel midden in Gent en steeds meer artiesten vonden hun weg naar de zes zalen die Tinnenpot rijk is. Toch kreeg deze artistieke verademing onvoldoende kans om verder te bloeien vanwege de financiële problemen waarmee het theater al lang te kampen had.

Voor Compagnie couRage betekent dit een terugslag. Van een samenwerking waarin naast speelmogelijkheden ook repetitieruimte werd voorzien, naar een situatie waarin we halsoverkop zoeken naar een nieuwe repetitieplek en plekken om onze voorstellingen te presenteren.

Net als vele andere theatergezelschappen die bij Tinnenpot terecht konden, hopen wij dan ook vurig dat Stad Gent een poging zal doen om deze culturele parel te redden door het gebouw over te kopen van de Kerkfabriek. Mocht u contacten hebben die hierbij zouden kunnen helpen, gelieve ze zeker aan te spreken en Stad Gent erop te wijzen dat dit een groot verlies zou zijn voor de Gentse cultuursector.

Ondertussen blijft Compagnie couRage moedig naar de toekomst kijken. Wij dromen van een Huis van couRage in Gent. Een intercultureel labo voor theatraal onderzoek en verbinding over culturele en identitaire grenzen heen. Vandaar onze oproep: als je weet hebt van een pand in het Gentse waarin we deze droom, eventueel samen met jou, zouden kunnen realiseren, laat het ons dan weten.

Natuurlijk betreuren wij dat in het centrum van Gent zes prachtige theaterzalen verdwijnen. Eens te meer blijkt hoe in neoliberale tijden cultuur moet wijken. Wat kunnen we hier meer over zeggen? Beter dan dit vierhonderd jaar oude gedicht van William Shakespeare kunnen wij het niet verwoorden.

al dit gedoe zo moe
schreeuw ik om te sterven
liever dan toe te moeten kijken
hoe talent enkel armoede mag erven
hoe gulzig niets wordt opgeklopt met ere-koren
en zuiver geloof zonder pardon wordt afgezworen
eerlijk vakmanschap schaamtelijk wordt ontkracht
en maagdelijke deugd ruw wordt verkracht
fijnzinnige perfectie kwaadaardig wordt onteerd
en kracht door kreupele overmacht wordt geruïneerd
hoe kunst gemuilkorfd wordt door een sterke staat
gewapend met een waanzinnig controle apparaat
hoe een eenvoudige waarheid in alle eenvoud wordt verdraaid
en oprechte goedheid in dienst van oppermachtig kwaad voortdurend wordt weggemaaid
 
moe van dit alles
wou ik dat ik voor eeuwig verdween
maar bespaar me a.u.b. van de dood
want dan blijft mijn geliefde alleen

Sonnet 66
William Shakespeare
vrij vertaald door Alain Pringels

Alain Pringels

Artistiek leider van Compagnie couRage

8 april 2026