09/08/2017

MARIJN, EEN STILLE KRACHT

by ALAIN PRINGELS
Marijn

Als ik me goed herinner hadden Marijn en ik een eerste gesprek na afloop van BACCHANTEN, een voorstelling bij Toneelgroep De Appel in regie van David Geysen (2010). Toeval of niet,  ook een Euripides en een vertaling van mezelf. Vorig jaar nam Marijn terug contact. Hij nodigde me uit voor het eindwerk dat hij had gemaakt voor zijn Master bij T.I.M.E. Conservatorium in Den Haag. Een opleiding die in praktijk wordt gegeven in De Veenfabriek van Paul Koek in Leiden. Zo kwam ik eind 2016 in de stadsschouwburg van Leiden terecht en keek naar DE JONGEN DIE GEK WERD (VAN LIEFDE). Marijn Prakke onderzocht er in een monoloog, aan de hand van Sarah Kane, Henry Purcell en een foto van zichzelf als vijfjarige verkleed als Boy George, de liefde. De Japanse barokzangeres Ai Sakabayashi stond samen met hem op toneel. De fijnzinnige en gevoelige manier waarop Marijn de stilte verbrak zal me altijd bij blijven. Marijn schreed over het toneel als een No-speler, werd zacht als perkament en speelde met een grote kwetsbaarheid. Na afloop hadden we een gesprek over mijn plannen met Compagnie couRage. Het interdisciplinaire karakter van couRage sprak hem onmiddellijk aan. Marijn werd deel van couRage. Hij vertolkt de rol van Helena en Talthybius, en maakt deel uit van het koor van Trojaanse vrouwen.