Toeval bestaat niet. Soms is zo’n toeval werkelijk een klein mirakel. Op een dag struin ik in mijn favoriete Brusselse boekhandel Tropismes. Ik sta wat in een boek te bladeren wanneer ik plots in mijn rug een stuk van een gesprek opvang. Een jonge vrouw praat met een man. Uit het gesprek kan ik afleiden dat ze elkaar niet kennen. Ik vang op dat zij zich aan de man voorstelt als actrice. Even later gaan de twee elk hun eigen weg. Razendsnel flitst er door mijn hoofd ‘een Franstalige actrice, is dat niet iets voor Compagnie couRage’. Als een schuchtere maar toch wel stoute ekster stap ik op haar af en stel me aan haar voor. Er volgt een kort gesprek. De tijd en de plaats bieden geen ruimte voor lange gesprekken. Er worden telefoonnummers uitgewisseld. Een week later zitten we in  de prachtige brasserie Le Cirio in Brussel waar ik de ideeën rond couRage echt uit de doeken kan doen. Esther reageert snel met een groot enthousiasme. Ze is een actrice met een groot maatschappelijk engagement uit het diepe zuiden van Frankrijk, studeerde theater en literatuur nabij Orange en werd master in drama aan het IAD in Louvain-la-Neuve. Er vallen namen waar we ons beiden naar hartenlust kunnen laven: Wajdi Mouawad en Bertolt Brecht. Esther speelde in BRANDEN van Mouawad op het festival Courant d’air in Brussel (2014). En ze vertolkte Jenny in de DRIESTUIVERSOPERA van Bertolt Brecht (2014). Ze acteert, zingt, danst en speelt accordeon.  In TROJAANSE VROUWEN vertolkt ze Polyxena, een dochter van Hekabe, en maakt ze deel uit van het koor van Trojaanse vrouwen.

Alain Pringels